Drzwi zewnętrzne otwierane do środka czy na zewnątrz ?

W zasadzie nie ma tu prostych reguł. O ile w przypadku drzwi zewnętrznych w budynkach: wielorodzinnych, użyteczności publicznej czy lokali przeznaczonych dla określonej ilości ludzi tam przebywających przepisy mówią wyraźnie, że takie drzwi ze względów bezpieczeństwa muszą być otwierane na zewnątrz to w wypadku budynków tzw. jednorodzinnych nie ma już takich wymogów. Inwestorzy sami decydują jak mają się otwierać ich drzwi zewnętrzne. 
Argumenty za drzwiami otwieranymi na zewnątrz:
- zbyt mały tzw. wiatrołap /korytarz/ lub wiatrołap z taką ilością drzwi lub szaf garderobianych, że jeszcze jedne drzwi otwierane do środka będą kolidowały z pozostałymi,
- w drzwiach otwieranych na zewnątrz jest wysoki próg /prawie 3,5 cm/ co przeciwdziała przedostaniu się wody do środka,
- wiatr działający na zamknięte drzwi powoduję dociśniecie skrzydła do ościeżnicy a tym samym ich doszczelnienie,
- bo sąsiedzi i znajomi tak mają.
O ile pierwsze dwa powody są zrozumiałe i trudno się z nimi nie zgodzić to czwarty jest zupełnie nietrafiony. To, że inni tak mają nie dowód, że tak jest lepiej. Co do argumentu trzeciego - był on aktualny w starych drzwiach bez systemu uszczelek i nowoczesnych zamków wielopunktowych.
Argumenty przeciw drzwiom otwieranym na zewnątrz:  
- w okresie zimowym drzwi od zewnątrz mogą być zasypane śniegiem /co prawda zimy mamy coraz słabsze jednak może się to zdarzyć/ i otwierając je musimy ten śnieg odgarnąć otwieranym skrzydłem,
- wiejący wiatr przy otwarciu skrzydła może nam go wyrwać z rąk,
- przed drzwi od zewnątrz musimy wykonać odpowiednio duży podest żeby otwierane skrzydło drzwi nie zmuszało nas do zejścia z niego,
- gościa odpychamy otwieranymi drzwiami co nie jest zbyt eleganckie,
- drzwi muszą być zamontowane prawie w licu muru zewnętrznego w przeciwnym wypadku szeroko otwarte skrzydło będzie uderzało o ościeża, 
- zawiasy umieszczone są na zewnątrz co czyni je podatne na rdzewienie a dla włamywacza są łatwe do wycięcia,
- konstrukcja drzwi bardziej narażona na oddziaływanie czynników zewnętrznych - deszcz, słońce,  

Drzwi zewnętrzne otwierane na zewnątrz.

Drzwi zewnętrzne otwierane do wewnątrz.

Powyżej przytoczyłem argumenty za i przeciw. Jak wcześniej wspomniałem ostateczna decyzja i tak zależy od budujących a ci w przeważającej części wybierają drzwi otwierane na zewnątrz. 

Stolarka drewniana a wilgotność powietrza.

Drewno jest materiałem naturalnym o właściwościach higroskopijnych a zatem jest podatne na wchłanianie między innymi pary wodnej znajdującej się w powietrzu. Może się tak zdarzyć w przypadku zbyt dużej wilgotności wewnątrz pomieszczeń / tego powinniśmy unikać / lub przy dużej wilgotności powietrza na zewnątrz / na to już nie mamy wpływu /. Z punktu widzenia samej konstrukcji stolarki drewnianej chwilowa / kilkunastodniowa / zmiana wilgotności drewna użytego do jej produkcji nie ma wpływu na jej jakość. Kleje użyte do klejenia drewna przeznaczonego do zastosowania zewnętrznego muszą mieć klasę D4 a zatem są wodoodporne i nie ma ryzyka że spoiny klejowe ulegną uszkodzeniu. Natomiast trzeba się liczyć z tym, że elementy okna czy drzwi pod długotrwałym wpływem wilgoci z powietrza ulegną tzw. pęcznieniu co może oznaczać wydłużeniu elementów stolarki w stosunku do wymiarów pierwotnych.  W stolarce drewnianej gdzie zachowano normowe szczeliny między skrzydłem i ościeżnicą / 4-6 mm / spęcznienie elementów okna czy drzwi nie powinno powodować kłopotów, gorzej gdy tych norm nie przestrzegano.  
Pęcznienie drewna jest różne dla różnych gatunków drewna np.:
- dla sosny wynosi około 0,2% przy zmianie wilgotności o 1 % a więc podwyższenie wilgotności o 1 % skutkuje wydłużeniem elementu o 2 mm, podwyższenie wilgotności o 2 % skutkuje wydłużeniem o 4 mm, itd.
- dla dębu wynosi około 0,15% przy zmianie wilgotności o 1 %.
Innym parametrem związanym ze zmianą wilgotności drewna jest czas wymiany wilgotnościowej:
- dla sosny wynosi on około 12-15 dni
- dla dębu wynosi około 40 dni.
Co to oznacza? Że drewno poddane wilgoci po takim czasie zaczyna pęcznieć a przy zmniejszeniu wilgoci po takim czasie zaczyna się kurczyć. Jak z powyższego wynika, drewno sosnowe szybciej reaguje na zmianę wilgotności otoczenia natomiast dębowe znacznie wolniej i jest bardziej odporne na wilgoć.
Natomiast dębina zawilgocona będzie znacznie dłużej dochodziła " do siebie ".
Podobny proces choć z innego powodu zachodzi w stolarce z PCV czy aluminium - tu powodem wydłużenia jest temperatura. Szczególnie dotyczy to stolarki malowanej czy oklejanej ciemniejszymi kolorami. Niejednokrotnie się zdarza, że okna czy drzwi z tych materiałów wystawione na działanie słońca rozszerzą się tak że mamy kłopot z jej otwieraniem. Zwykle jest to krótko trwałe i po zmniejszeniu temperatury dolegliwość z otwieraniem ustępuje - należy do tego podejść ze spokojem, tak po prostu jest i nic na to nie poradzimy. Ze stolarką drewnianą jest podobnie ale tu czynnikiem wywołującym to zjawisko jest wilgoć.
Inna różnica jest jeszcze taka, że wydłużenie elementów nie będzie chwilowe - drewno potrzebuje trochę czasu by wrócić do pierwotnej wilgotności - będzie to trwało kilka, kilkanaście dni. I na ten czas musimy uzbroić się w cierpliwość - możemy co prawda spróbować wyregulować stolarkę - i pogodzić się z tym, że przez ten czas nasze okna czy drzwi będą się trochę trudniej otwierały czy zamykały.