Montaż okiennicy do ramy okiennej.

Swego czasu pisałem o różnych sposobach montażu okiennic. Dzisiaj więcej informacji o montażu do ościeżnicy / futryny / okna czy drzwi balkonowych. Spośród wszystkich sposobów montażu okiennic ten jest chyba stosowany najrzadziej. Wynika to chyba z tego, że muszą tu być zastosowane specjalne zawiasy których próżno szukać w marketach - tylko renomowani producenci okuć okiennicowych mają w swojej ofercie tego tupu zawiasy. Drugim ograniczeniem zastosowania tego rozwiązania jest wymagane odsłonięcie ościeżnicy okna czy drzwi balkonowych. I wreszcie trzecie ograniczenie - montaż tego typu zawiasów wiąże się z wywierceniem otworów w ościeżnicy co może skutkować utratą gwarancji udzielanej inwestorom na stolarkę okienną / przynajmniej teoretycznie /.

Montaż okiennicy do ościeżnicy okna.

Firma Roto ma w swojej ofercie dwa typy zawiasów montowanych do ościeżnicy:
- zawias wąski o szerokości 25 mm, wymagający odsłonięcia futryny okna na szerokości około 40 mm,

Zawias wąski.

- zawias szeroki o szerokości około 39 mm, wymagający odsłonięcia futryny około 55 mm.

Zawias szeroki.

Z powyższego wynika, że minimalna wystawanie ościeżnicy z tzw. węgarka to 40 mm.
Zawiasy tego typu można montować praktycznie do każdego rodzaju okien: PCV, drewnianych czy aluminiowych. Jedynie w przypadku okien drewnianych z nakładkami aluminiowymi można mieć pewne wątpliwości. 
Maksymalna głębokość osadzenia okna przy której można zastosować tego typu rozwiązanie - 215 mm.

Zawias okiennicy zamontowany do okna PCV

Skrzydło okiennicy zamontowane na zawiasie.

Zawiasy montowane do ościeżnicy mają trzy zasadnicze zalety:
- wiatrownica / element trzymający otwarte skrzydło / jest zintegrowana z zawiasem w związku z tym odblokowanie otwartego skrzydła jest możliwe z otwartego okna. Jest to szczególnie ważne dla okiennic położonych na wyższych piętrach.

Wiatrownica zintegrowana z zawiasem okiennicy.

- w stosunkowo niedrogi sposób możemy zautomatyzować otwieranie okiennicy,
- zamknięta okiennica położona jest w głębi otworu okiennego co uniemożliwia jej wysadzenie z zawiasów a same skrzydła w pewien sposób zabezpiecza przed wpływem czynników atmosferycznych.

Drzwi zewnętrzne otwierane do środka czy na zewnątrz ?

W zasadzie nie ma tu prostych reguł. O ile w przypadku drzwi zewnętrznych w budynkach: wielorodzinnych, użyteczności publicznej czy lokali przeznaczonych dla określonej ilości ludzi tam przebywających przepisy mówią wyraźnie, że takie drzwi ze względów bezpieczeństwa muszą być otwierane na zewnątrz to w wypadku budynków tzw. jednorodzinnych nie ma już takich wymogów. Inwestorzy sami decydują jak mają się otwierać ich drzwi zewnętrzne. 
Argumenty za drzwiami otwieranymi na zewnątrz:
- zbyt mały tzw. wiatrołap /korytarz/ lub wiatrołap z taką ilością drzwi lub szaf garderobianych, że jeszcze jedne drzwi otwierane do środka będą kolidowały z pozostałymi,
- w drzwiach otwieranych na zewnątrz jest wysoki próg /prawie 3,5 cm/ co przeciwdziała przedostaniu się wody do środka,
- wiatr działający na zamknięte drzwi powoduję dociśniecie skrzydła do ościeżnicy a tym samym ich doszczelnienie,
- bo sąsiedzi i znajomi tak mają.
O ile pierwsze dwa powody są zrozumiałe i trudno się z nimi nie zgodzić to czwarty jest zupełnie nietrafiony. To, że inni tak mają nie dowód, że tak jest lepiej. Co do argumentu trzeciego - był on aktualny w starych drzwiach bez systemu uszczelek i nowoczesnych zamków wielopunktowych.
Argumenty przeciw drzwiom otwieranym na zewnątrz:  
- w okresie zimowym drzwi od zewnątrz mogą być zasypane śniegiem /co prawda zimy mamy coraz słabsze jednak może się to zdarzyć/ i otwierając je musimy ten śnieg odgarnąć otwieranym skrzydłem,
- wiejący wiatr przy otwarciu skrzydła może nam go wyrwać z rąk,
- przed drzwi od zewnątrz musimy wykonać odpowiednio duży podest żeby otwierane skrzydło drzwi nie zmuszało nas do zejścia z niego,
- gościa odpychamy otwieranymi drzwiami co nie jest zbyt eleganckie,
- drzwi muszą być zamontowane prawie w licu muru zewnętrznego w przeciwnym wypadku szeroko otwarte skrzydło będzie uderzało o ościeża, 
- zawiasy umieszczone są na zewnątrz co czyni je podatne na rdzewienie a dla włamywacza są łatwe do wycięcia,
- konstrukcja drzwi bardziej narażona na oddziaływanie czynników zewnętrznych - deszcz, słońce,  

Drzwi zewnętrzne otwierane na zewnątrz.

Drzwi zewnętrzne otwierane do wewnątrz.

Powyżej przytoczyłem argumenty za i przeciw. Jak wcześniej wspomniałem ostateczna decyzja i tak zależy od budujących a ci w przeważającej części wybierają drzwi otwierane na zewnątrz. 

Stolarka drewniana a wilgotność powietrza.

Drewno jest materiałem naturalnym o właściwościach higroskopijnych a zatem jest podatne na wchłanianie między innymi pary wodnej znajdującej się w powietrzu. Może się tak zdarzyć w przypadku zbyt dużej wilgotności wewnątrz pomieszczeń / tego powinniśmy unikać / lub przy dużej wilgotności powietrza na zewnątrz / na to już nie mamy wpływu /. Z punktu widzenia samej konstrukcji stolarki drewnianej chwilowa / kilkunastodniowa / zmiana wilgotności drewna użytego do jej produkcji nie ma wpływu na jej jakość. Kleje użyte do klejenia drewna przeznaczonego do zastosowania zewnętrznego muszą mieć klasę D4 a zatem są wodoodporne i nie ma ryzyka że spoiny klejowe ulegną uszkodzeniu. Natomiast trzeba się liczyć z tym, że elementy okna czy drzwi pod długotrwałym wpływem wilgoci z powietrza ulegną tzw. pęcznieniu co może oznaczać wydłużeniu elementów stolarki w stosunku do wymiarów pierwotnych.  W stolarce drewnianej gdzie zachowano normowe szczeliny między skrzydłem i ościeżnicą / 4-6 mm / spęcznienie elementów okna czy drzwi nie powinno powodować kłopotów, gorzej gdy tych norm nie przestrzegano.  
Pęcznienie drewna jest różne dla różnych gatunków drewna np.:
- dla sosny wynosi około 0,2% przy zmianie wilgotności o 1 % a więc podwyższenie wilgotności o 1 % skutkuje wydłużeniem elementu o 2 mm, podwyższenie wilgotności o 2 % skutkuje wydłużeniem o 4 mm, itd.
- dla dębu wynosi około 0,15% przy zmianie wilgotności o 1 %.
Innym parametrem związanym ze zmianą wilgotności drewna jest czas wymiany wilgotnościowej:
- dla sosny wynosi on około 12-15 dni
- dla dębu wynosi około 40 dni.
Co to oznacza? Że drewno poddane wilgoci po takim czasie zaczyna pęcznieć a przy zmniejszeniu wilgoci po takim czasie zaczyna się kurczyć. Jak z powyższego wynika, drewno sosnowe szybciej reaguje na zmianę wilgotności otoczenia natomiast dębowe znacznie wolniej i jest bardziej odporne na wilgoć.
Natomiast dębina zawilgocona będzie znacznie dłużej dochodziła " do siebie ".
Podobny proces choć z innego powodu zachodzi w stolarce z PCV czy aluminium - tu powodem wydłużenia jest temperatura. Szczególnie dotyczy to stolarki malowanej czy oklejanej ciemniejszymi kolorami. Niejednokrotnie się zdarza, że okna czy drzwi z tych materiałów wystawione na działanie słońca rozszerzą się tak że mamy kłopot z jej otwieraniem. Zwykle jest to krótko trwałe i po zmniejszeniu temperatury dolegliwość z otwieraniem ustępuje - należy do tego podejść ze spokojem, tak po prostu jest i nic na to nie poradzimy. Ze stolarką drewnianą jest podobnie ale tu czynnikiem wywołującym to zjawisko jest wilgoć.
Inna różnica jest jeszcze taka, że wydłużenie elementów nie będzie chwilowe - drewno potrzebuje trochę czasu by wrócić do pierwotnej wilgotności - będzie to trwało kilka, kilkanaście dni. I na ten czas musimy uzbroić się w cierpliwość - możemy co prawda spróbować wyregulować stolarkę - i pogodzić się z tym, że przez ten czas nasze okna czy drzwi będą się trochę trudniej otwierały czy zamykały.

Naprawa zasuwnicy okiennej ROTO.

Jeżeli nie dbamy o okucia w oknie  - czyli:
- nie smarujemy, 
- nie regulujemy,  
- nie czyścimy 
a postępuje tak prawie 100 % użytkowników okien, musimy się liczyć że prędzej czy później ulegną one awarii. Prócz mechanicznych uszkodzeń zaczepów / wyrobienie, odłamanie / najczęściej ulegają uszkodzeniu zasuwnice. Objawem uszkodzenia zasuwnicy jest możliwość obracania klamki o 360 stopni bez otwierania okna. Jeżeli stało się to przy otwartym oknie to raczej już go nie zamkniemy. Trochę gorzej gdy uszkodzenie zasuwnicy nastąpi w zamkniętym oknie np. w czasie próby jego otwarcia. Wtedy żeby dobrać się do okuć musimy zdemontować skrzydło okienne poprzez odkręcenie zawiasów a nie jest proste. W zasuwnicy okiennej ulega uszkodzeniu zębatka wprawiająca w ruch okucia okienne w czasie obrotu klamki. W przypadku zasuwnic większości producentów okuć / Siegenia, Winkhaus, Maco itp. / systemy okuć w ciągu ostatnich 20 lat niewiele się zmieniły więc w miejsce uszkodzonej zasuwnicy bez problemu dobierzemy zasuwnicę nową. Będzie ona taka sama jak uszkodzona. Inaczej ma się sprawa z okuciami Roto - około 15 lat temu producent radykalnie zmienił cały asortyment okuciowy tak że obecnie produkowane w żaden sposób nie pasują do tych starych. Co prawda Roto na zamówienie jest w stanie wyprodukować zasuwnicę starego typu jednak w cenie porażającej - średnio ponad 200 PLN - i do tego trwa to 3-4 tygodni co w przypadku zepsutego okna jest brzmi jak dobry żart. Możemy z tego wybrnąć dwojako:
- wymienić cały garnitur okuć w oknie na ten obecnie produkowany co wiąże się ze sporymi kosztami i do tego na ramie okiennej zostaną ślady po starych zaczepach
- spróbować naprawić uszkodzoną zasuwnicę.
Na szczęście firma Roto produkuje również tzw. zestaw naprawczy przeznaczony do zasuwnic. Co prawda nie jest on tani jednak w miarę szybko możemy sami naprawić zepsutą zasuwnicę. 
W pierwszej kolejności odkręcamy klamkę i wyciągamy ją z okna. Teraz możemy przystąpić do odkręcenia zasuwnicy - zwykle jest to kilka, kilkanaście wkrętów. Po wyhaczeniu jej z okuć możemy przystąpić do jej naprawy. 
Pierwszą czynnością jest roznitowanie kasetki starej zasuwnicy. Możemy to zrobić poprzez rozwiercenie nitów wiertłem o średnicy 5-6 mm.

Roznitowanie kasetki zasuwnicy

Po roznitowaniu będziemy mogli rozebrać obie połówki kasetki.

Zasuwnica po zdjęciu kasetki

Przed przystąpieniem do montażu nowej kasetki musimy sprawdzić położenie bolców ryglujących w naprawianej zasuwnicy - bolce muszą być w tzw. pozycji środkowej.

Pozycja środkowa okuć

W takim położeniu bolców ryglujących zakładamy elementy nowej kasetki na starą zasuwnicę. Na jednej z połówek kasetki są dwa wystające bolce - na te bolce nakładamy zębatkę.

Kasetka naprawcza zasuwnicy ROTO - elementy

Po złożeniu nowej kasetki na zasuwnicy ostatnią czynnością jest zaklepanie nitów. Najlepiej jest to wykonać przy pomocy "punktaka".

Kasetka zasuwnicy złożona

Przed ostatecznym zamontowaniem naprawionej zasuwnicy w skrzydle musimy jeszcze sprawdzić położenie bolców ryglujących w pozostałych elementach okucia - tak jak w przypadku zasuwnicy bolce muszą być w pozycji środkowej. Dopiero wtedy możemy zamontować zasuwnice.
Powodzenia.

 

Regulacja okuć okiennych - trochę wyższa szkoła jazdy.

W jednym z poprzednich postów pisałem o regulacji okuć okiennych. Tamten post dotyczył regulacji elementów okuciowych położonych na skrzydle - tzw. rolek ryglujących.  Pełna regulacja okuć okiennych, oprócz regulacji rolek ryglujących na skrzydle polega na wyregulowaniu zawiasów i rozwórki. Tu przestroga: jeżeli okna funkcjonuje dobrze - bez zauważalnych tarć a klamka obraca się lekko nie regulujmy zawiasów. Nieumiejętna regulacja może spowodować całkowite rozregulowanie okuć okiennych a tym samym kłopotliwe funkcjonowanie samego okna. Z drugiej strony tak naprawdę tu nie ma czego zepsuć - trochę cierpliwości i minimum umiejętności na pewno pozwoli na samodzielne wyregulowanie okna. Jeszcze jedna uwaga: wszystkie czynności regulacyjne należy wykonywać przy otwartym oknie. Do regulacji okuć okiennych tradycyjnie potrzebny jest kluczyk imbusowy /sześciokątny/ nr 4 i czasami nr 2.

Regulacja zawiasu górnego i rozwórki.

W nowoczesnych okuciach okiennych zarówno górny zawias / w okna rozwiernych / jak i ramię rozwórki / w okna uchylno - rozwiernych / mają możliwość regulacji. Wkręcając lub wykręcając śrubkę w zawiasie górnym lub ramieniu rozwórki możemy spowodować przesunięcie poziome skrzydła względem ościeżnicy /rysunek A /. Z kolei śrubką położoną pod ramieniem rozwórki / rysunek B / regulujemy docisk górnej części skrzydła do ościeżnicy.   

Regulacja zawiasu górnego i rozwórki.

Regulacja zawiasu dolnego.

Przed regulacją zawiasu dolnego należy z zawiasu zdjąć tzw. osłonki. 

W przypadku zauważalnych oporów i tarć przy otwieraniu okna zwróćmy uwagę w którym miejscu są te tarcia. Jeżeli tarcia występują na dole okna to należy skrzydło okienne należy podnieść do góry, jeżeli tarcia występują na górze okna - skrzydło należy opuścić. Możemy tego dokonać wkręcając lub wykręcając śrubkę w górnej części zawiasu na skrzydle / rysunek C /. Najlepiej robić to etapami sprawdzając każdorazowo jakie są efekty regulacji. 

W przypadku oporów występujących na pionowych elementach okna należy regulować położenie skrzydła w osi poziomej. W tym celu wkręcamy lub wykręcamy śrubkę w dolnej części zawiasu / rysunek C /. I w tym wypadku róbmy to stopniowo sprawdzając efekty regulacji. Musimy jednocześnie pamiętać, że przesuwając skrzydło w poziomie dołem powinniśmy o tą samą wielkość przesunąć je górą / rysunek A / w przeciwnym wypadku skrzydło okienne ustawimy skośnie względem ościeżnicy / futryny /.    

Możemy również wykonać doszczelnienie lub rozszczelnienie okna. Do tego celu służy śrubka położona w tyle zawiasu skrzydła / rysunek D / widoczna po całkowitym otwarciu skrzydła. Tą śrubką regulujeme siłę docisku skrzydła do ościeżnicy.

Regulacja zawiasu dolnego.

Przy okazji regulacji pamiętajmy o każdorazowym oliwieniu i smarowaniu okuć
okiennych - na pewno przedłuży to ich żywotność i użytkowanie będzie łatwiejsze.

Ogrody zimowe drewniane - budowa. Szczegóły techniczne.

Drewno jako materiał konstrukcyjny jest znane i stosowane od zawsze. Jako materiał był i jest:
- stosunkowo łatwo dostępny
- odnawialny a tym samym ekologiczny
- łatwo biodegradowalny
- łatwo obrabialny
- odpowiednio wytrzymały i trwały
- izolacyjny cieplnie
Nowoczesne metody produkcji drewna klejonego uczyniły z drewna jeszcze doskonalszy materiał budowlany.   
Te cechy sprawiają, że jest znakomitym materiałem do wykonywania m.in. konstrukcji ogrodów zimowych. Stosowanie drewna pozwala dowolnie kształtować bryłę zimowego ogrodu idealnie dopasowując ją do potrzeb inwestora.  

Konstrukcyjne drewno klejone

Poniżej kilkanaście szczegółów technicznych ogrodu zimowego o konstrukcji drewnianej.

Słupy stanowią jeden z ważniejszych elementów konstrukcji ogrodu zimowego. Dołem muszą być prawidłowo "przywiązana" do fundamentu. Zastosowanie podstaw z możliwością regulacji wysokości pozwala na dokładne wypoziomowanie montowanej konstrukcji. Dodatkowa zaletą tego typu podstawy jest uniemożliwienie zawilgocenia konstrukcji drewnianej.

Podstawa słupa ogrodu zimowego.

Bardzo ważna w ogrodach zimowych jest ich skuteczna wentylacja. Właściwy napływ powietrza do wnętrza zapewniają nawiewniki montowane pod szybą. Ich wielkość i ilość zależy od projektowanej skuteczności wentylacji. Przy większych konstrukcjach wymagane jest montowanie nawiewników elektrycznych.

Szczegół nr 1 - nawiewnik podszybowy

Długie belki płatwiowe dla zminimalizowania ugięcia i optymalizacji przekroju wymagają podparcia słupami pośrednimi.

Szczegół nr 2 - słup pośredni

Słup narożny stanowi nie tylko podparcie belki płatwiowej ale także powiązanie ściany podłużnej i poprzecznej.

Szczegół nr 3 - słup narożny

Słup w ścianie szczytowej przejmuje obciążenie z kalenicy dachu.

Szczegół nr 4 - słup szczytowy

Na krokwiach opierają się szyby. Szerokość i wysokość krokwi jest dobierana na podstawie obliczeń wytrzymałościowych uwzględniających zarówna ciężar samej konstrukcji jak i śnieg i wiatr. Szyby dachowe są mocowane systemowymi profilami aluminiowymi.

Szczegół nr 5 - krokiew

Belka płatwiowa stanowi podparcie dla krokwi a także najniżej położonych szyb dachowych. Zewnętrzna szyba dachowa wystaje poza płatew umożliwiając bezproblemowy spływ wody do rynny.

Szczegół nr 6 - płatew okapowa z rynną

W przypadku konstrukcji o większych szerokościach zachodzi konieczność dzielenia szyby dachowej. Szyby mocowane są płaskim profilem aluminiowym umożliwiającym prawidłowy spływ wody.

Szczegół nr 7 - płatewka pośrednia

Uszczelnienie kalenicy wymaga zastosowania dodatkowych obróbek blacharskich.

Szczegół nr 8 - kalenica

Szczegół nr 9 - krokiew szczytowa

Właściwą cyrkulację powietrza zapewniają specjalne wentylatory dachowe lub przy mniejszych konstrukcjach listwy wywiewowe. Zastosowanie wentylatorów dachowych pozwala na automatyczną optymalizację temperatury i wilgotności wewnątrz ogrodu zimowego.

Szczegół nr 10 - wentylator dachowy

Regulacja zawiasów okiennicowych.

W związku z licznymi zapytaniami dotyczącymi możliwości regulacji zawiasów okiennicowych niniejszy post poświęcam tej kwestii. Na początku jedna generalna uwaga: regulowalne są wyłącznie zawiasy renomowanych producentów okuć do okiennic: Roto, Maco czy AGB. Znacznie tańsze okucia tzw. kowalskie są tej możliwości pozbawione - tym samym regulacja położenia skrzydła może być wykonana z ingerencją w samo mocowanie zawiasów co może skutkować koniecznością zmiany położenia zawiasów a tym samym pozostawienia śladów na samej okiennicy. Zastosowanie zawiasów wymienionych producentów umożliwia wielokrotną regulację położenia skrzydła okiennicy bez jakichkolwiek skutków ubocznych. Na rysunkach poniżej sposób regulacji zawiasów okiennicy na przykładzie ROTO - dla innych producentów okuć mogą wystąpić drobne różnice.
Generalnie do regulacji położenia skrzydła okiennicy wystarczy kluczyk imbusowy nr 4. Jest to czynność stosunkowo prosta i praktycznie każdy posiadacz okiennic powinien z tym sobie sam poradzić. 
Na rysunku nr 1 pokazany jest sposób:
- 1 - podniesienia lub opuszczenia skrzydła okiennicy - zakres regulacji +/- 3,5 mm  - poprzez wkręcanie lub wykręcanie nakrętki w górnej części zawiasu skrzydła,
- 2 - przesunięcie skrzydła okiennicy w poziomie - zakres regulacji +/- 2,5 mm poprzez przekręcanie czopu zawiasu w murze.

Rys. 1 Regulacja zawiasów okiennicy.

Na rysunku nr 2 pokazano / 3 /możliwość przesunięcia skrzydła okiennicy w poziomie - zakres regulacji +/- 4 mm. Kluczyk imbusowy należy włożyć w otwór na górze lub na dole zawiasu na skrzydle.  Przekręcanie kluczykiem w prawo lub lewo powoduje poziome przesunięcie skrzydła okiennicy.
Powodzenia.

Rys.2 Regulacja zawiasów okiennicy.

Szklenie ogrodu zimowego - właściwy dobór szyb.

Konstrukcje ogrodów zimowych mogą być różne: drewniane, aluminiowe czy PCV jednak wypełnienie ścian czy dachu jest zawsze takie same - szkło / no czasami poliwęglan /. Szyby stanowią zwykle 80 - 85 % całkowitej powierzchni ścian i dachu zimowego ogrodu dlatego ich właściwy dobór będzie miał decydujące znaczenie o jego funkcjonalności a inwestorom da satysfakcję z jego użytkowania. Planując budowę ogrodu zimowego  warto poświęcić trochę czasu na analizę naszych oczekiwań jakie mamy w stosunku do szklenia ścian i dachu naszego zimowego ogrodu.

Przy doborze szyb dachowych musimy wziąć pod uwagę dwa aspekty: 

- bezpieczeństwo użytkownika + wymogi techniczne
- funkcjonalność
i to w takiej kolejność. 

Szklany dach ogrodu zimowego.

Szyby dachowe muszą być odporne na grad jak i duże "obciążenie termiczne" - w porach słonecznych szyby mogą ogrzać się do temperatury nawet 60 - 70 stopni. Stąd wymóg hartowania zewnętrznej szyby dachowej. Szkło hartowane powstaje w procesie hartowania, w którym tafle szkła o określonych wymiarach poddaje się ogrzewaniu i gwałtownemu schładzaniu. Hartowanie szkła zwiększa:
- jego wytrzymałość mechaniczną o 300 - 400 %,
- powierzchniową twardość czyniąc je bardziej odporne na zarysowania,
- jego elastyczność,
- wytrzymałość na różnice temperatur.
Dla szyb o powierzchni około 2 m2 zwykle wykonuje je się ze szkła o grubości 6 mm. Szyby o większej powierzchni będą wymagały zastosowania szkła o większej grubości.
Wymóg bezpieczeństwa użytkownika spełnia wewnętrzna szyba klejona. Warstwa folii umieszczona między dwoma taflami szkła gwarantuje, że rozbita szyba nie spadnie na nas. Zwykle jako szybę wewnętrzną stosuje się szkło 44.1 / dwie szyby o grubości 4 mm sklejone jedna warstwą folii / lub 44.2 dwie szyby o grubości 4 mm sklejone dwoma warstwami folii /. 
Zewnętrzna szyba hartowana i wewnętrzna bezpieczna tworzą razem dachową szybę zespoloną. 

Jednokomorowa szyba dachowa.

W podstawowej konfiguracji uzyskujemy szybę zespoloną jednokomorową o współczynniku Ug=1,1 przy grubości pakietu 30 mm i wadze 35 kg/m2. Przy okazji jedna uwaga: podawany współczynnik Ug dotyczy szyb w położeniu pionowym - ta sama szyba lecz w położeniu poziomym ma rzeczywisty współczynnik Ug gorszy o około 25-30% czyli otrzymujemy szybę o Ug=1,40 - 1,45.
Możemy również zastosować szybę dwukomorową. 

Dwukomorowa szyba dachowa.

W tym przypadku otrzymujemy szybę o rzeczywistym Ug= 0,65 - 0,70 przy grubości szyby 52 mm i wadze 50 kg/m2. 
Oczywiście w każdym w/w przypadku waga szyby musi być uwzględniona w obliczeniach wytrzymałościowych konstrukcji ogrodu zimowego.

Szyby dachowe oprócz wymogów technicznych i bezpieczeństwa mogą spełniać także inne wymagania inwestora. 

Najczęściej wybierane są tzw. szyby samoczyszczące / samomyjące /. U Pilkingtona taka szyba funkcjonuje pod nazwą Activ natomiast w firmie Saint-Gobain Glass nosi nazwę Bioclean. W obu przypadkach chodzi o szybę ze specjalną bezbarwną powłoką zewnętrzną ułatwiającą utrzymanie szyb w czystości. Dzięki powłoce samoczyszczącej światło słoneczne powoduje rozkład organicznych zabrudzeń na szybie a woda deszczowa usuwa je z powierzchni. Wg zapewnień producentów szyb, trwałość powłoki samoczyszczącej jest praktycznie nieograniczona.

Inna funkcjonalność szyb na którą warto zwrócić uwagę przy doborze szklenia ogrodu zimowego jest powłoka ograniczająca przepuszczalność cieplnego promieniowania słonecznego. Działanie jest podobne do tzw. szyb refleksyjnych z tym że powłoki suncool / produkt Pilkingtona / oraz coollite / produkt Saint-Gobain Glass / pozbawione są tak charakterystycznego dla szkła refleksyjnego efektu lustra - są prawie niewidoczne - i nie wpływają zbytnio na zaciemnienie pomieszczenia. Ograniczenie promieniowania cieplnego może sięgać nawet 40% w stosunku do szyby zwykłej. Należy jednak pamiętać, że te powłoki będą ograniczać promieniowanie także w okresach zimowych kiedy będzie nam zależało żeby to ciepło pozyskać.  

  

Ogrody zimowe - zabezpieczenie przed przegrzewaniem.

Ogrody zimowe są w Polsce coraz bardziej popularne. Praktycznie jedyną barierą potencjalnych inwestorów są koszty. Decydując się na budowę ogrodu zimowego musimy wziąć pod uwagę jego specyfikę - ściany i dach wykonane są ze szkła a to pociąga za sobą dużą wrażliwość tego rodzaju konstrukcji na cieplne promieniowanie słoneczne. Niebagatelny wpływ na nagrzewanie się ogrodu zimowego ma niewątpliwie jego usytuowanie względem stron świata - wystawienie na południe czy zachód będzie wymagało od inwestora szczególnej troski co nie oznacza, że kierunki północe czy wschodnie można zupełnie zlekceważyć. Temperatura wewnątrz zamkniętego ogrodu zimowego bez właściwego zabezpieczenia i wentylacji w słoneczne dni bardzo szybko może osiągnąć nawet 60 stopni co praktycznie uniemożliwi w nim przebywanie nie mówiąc o jakimkolwiek komforcie czy roślinach które będą usychały dosłownie "w oczach". 
Generalnie zabezpieczenia przed przegrzewaniem zimowych ogrodów możemy podzielić na cztery grupy:
- osłony zewnętrzne / markizy, żaluzje fasadowe /
- osłony wewnętrzne / żaluzje i roletki wewnętrzne /
- właściwa wentylacja
- szklenie ograniczające nagrzewanie.
Podchodząc poważnie do zagadnienia zabezpieczenia ogrodu zimowego nie możemy skupić się wyłącznie na jednym z w/w sposobów. Tylko kompleksowe rozwiązanie pozwoli na korzystanie z uroków ogrodu zimowego w każdej porze roku.  
O szkleniu i wentylacji ogrodów zimowych napiszę w oddzielnych postach natomiast osłony wewnętrzne pominę traktując je bardziej jako dekorację niż faktyczną osłonę przed promieniowaniem cieplnym. 
Dzisiaj o osłonach zewnętrznych dachu - markizach. 
Zastosowanie markiz pozwala na zatrzymanie znacznej części cieplnego promieniowania słonecznego na zewnątrz ogrodu zimowego. Tym samym walka z wysoką temperaturą wewnętrzną będzie łatwiejsza / w odróżnieniu od osłon wewnętrznych które zatrzymują promieniowanie wewnątrz ogrodu zimowego tym samym ich skuteczność jest znacznie mniejsza /.
Markizy dachowe wykonywane są z odpornych na promieniowanie UV tkanin akrylowych a ich wzory zaspokoją oczekiwania każdego inwestora. Większość tkanin z których wykonywane są markizy przeciwsłoneczne, ma filtr UV jednak dla markiz dachowych wysokie parametry filtrowania nie mają aż takiego znaczenia gdyż szkło z którego zbudowane są szyby dachowe stanowią wystarczające zabezpieczenie przed szkodliwym promieniowaniem. Z reguły są rozwijane i zwijane silnikami elektrycznymi a dla bardziej wymagających jest możliwość sterowania z zastosowaniem stacji pogodowej uwzględniającej temperaturę zewnętrzną czy prędkość wiatru.
Dla mniejszych zadaszeń zwykle wystarcza markiza pojedyncza natomiast przy większych dachach można zastosować więcej markiz.             

Markiza przeciwsłoneczna dwusegmentowa.

Producenci markiz dachowych oferują wiele rozwiązań systemowych pozwalających maksymalnie dopasować je do konkretnej sytuacji.

Standardowa markiza dachowa

Markiza z wysuwanymi teleskopowo prowadnicami pozwala na osłonięcie znacznej przestrzeni przed dachem.

Markiza dachowa z teleskopowymi prowadnicami

Markiza dachowa z odgiętymi prowadnicami pozwala na osłonięcie nie tylko dachu ale także znacznej powierzchni ścian.

Markiza dachowa z odgiętymi prowadnicami.

Przykład zastosowania markizowych osłon przeciwsłonecznych w przypadku dachu o nieregularnym kształcie.

Markiza przeciwsłoneczna na dachu o nieregularnym kształcie.

Stosowanie markiz dachowych pozwala w dużym stopniu na regulowanie wpływu promieniowania słonecznego na temperaturę wewnątrz zimowego ogrodu.